सध्या हुंडाबली सारख्या घटना सतत घडत आहे, आत्महत्या चे प्रमाण वाढले आहे, आजही कितीतरी मुली, महिलां आपला जीव गमवत आहे म्हणून थोडक्यत समजात आजही सून आणि मुलगी यांचे महत्व काय आहे हे समजून घेऊयात

       आज या विषयाची मांडणी मी आवर्जून करत आहे, गेल्या काही दिवसापासून आपण पाहत आहात की, हुंडाबली सारख्या भयानक प्रथा मुळे कितीतरी मुलींना आपला जीव गमवावा लागला आहे. महिलांना साठी अनेक कायदे आहे पण त्यांचा आधार घ्यायला कोणी मागत नाही, कारण माहेरच्या लोकांना वाटत आमची समाजात जी प्रतिष्ठा आहे ति मलीन होईल. या सगळ्या परिस्थिती मुली भरडल्या जतात. माहेरची मान, मर्यादा याला त्या जपत असतात. यामध्ये ति आपलं सर्वस्व पणाला लावते..सासर माहेरच्या चक्र तिच्या भोवती फिरत असत.या कोलमडलेल्या आयुष्यात तिचा बळी जातो.       मुलगी आणि घरातील सून या दोघीही कुटुंबाचा आत्मा असतात; त्यांचे महत्त्व त्यांच्या नात्यातून नव्हे, तर त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वातून, करुणेतून आणि योगदानातून असते. घरात दोघींनाही समान आदर, स्वातंत्र्य आणि संधी मिळाव्यात हीच निरोगी कुटुंबसंस्कृती आहे.आज समाजात जी विषमता आहे ति दूर झाली पाहिजे.

मुलीचे महत्त्व कितीआपुलकीचे असते  ते आपण आजच्या या विषयातून समजून घेऊयात.

मुलगी ही केवळ मुलगी नसते; ती बहीण, पत्नी, आई, सून आणि समाजातील अनेक नात्यांची जबाबदारी पार पाडणारी व्यक्ती असते.

तिचे शिक्षण, आत्मनिर्भरता आणि आत्मविश्वास कुटुंबाच्या व समाजाच्या प्रगतीसाठी महत्त्वाचे असतात.समाजात तिचे स्थान मूल्यवान आहे.

मुलगी घरात प्रेम, संवाद, संस्कार आणि काळजी घेण्याची भावना निर्माण करते; पण तिचे मूल्य केवळ “घर सांभाळणे” यावर नव्हे, तर तिच्या व्यक्तिमत्त्वावर असावे.

मुलगीला मुलाइतकीच शिक्षण, निर्णयाचा हक्क आणि आर्थिक स्वातंत्र्य देणे आवश्यक आहे.निर्णय प्रक्रियेत तिचा सहभागअसणे गरजेचे आहे.

सुनेचे महत्त्व

सून ही “परकी” नसून सासरच्या घरातील एक प्रिय सदस्य असते; तिच्या आगमनाने दोन कुटुंबांमध्ये नवे नाते जुळते.

ती घरात प्रेम, जबाबदारी, संयम आणि नवी दृष्टी आणते. पण तिची जबाबदारी फक्त घरकामापुरती मर्यादित नको.

सासू-सुनेचे नाते आदर आणि समजुतीने चालले, तर घरात शांती व एकता वाढते.

नातवंडांची जबाबदारी केवळ सुनेवर टाकणे योग्य नाही; ती मुलगा-सून दोघांची असते.

दोघींतील समानता

आवश्यक दृष्टिकोन

मुलगी आणि सून यांची तुलना करू नये; दोघी वेगवेगळ्या व्यक्ती असतात, त्यांचे अनुभव, आवडी, कला आणि ध्येये वेगळी असतात.  सासूने आपल्या मुलीला जसे वागवावे अशी अपेक्षा असेल, तसेच सुनेशी वागावे—हाच संतुलित आणि आदराचा दृष्टिकोन आहे.                                        थोडक्यात, मुलगी म्हणजे माहेरचा आत्मा, आणि सून म्हणजे सासरच्या घरातील नवी उजेड. दोघींनाही प्रेमाने, सन्मानाने आणि स्वातंत्र्याने वागवले, तरच घर खरोखर सुखी होते.          विषय मांडणी  *  परवीन पानसरे                        झेप वार्ता संपादिका